Brak siły roboczej

Dlatego też wszystkie dotychczasowe próby optymalnego doboru maszyn i ciągników dotyczyły sytuacji, iż najpierw ustalono strukturę produkcji, z góry przewidzianym stosunkiem żywej siły roboczej do pociągowej, a dopiero później formułowano zadanie skoncentrowane na uzyskanie odpowiedzi, jaki powinien być zestaw ciągników, maszyn i środków transportowych, ażeby koszty eksploatacji były jak najniższe i aby jednocześnie było zapewnione wykonanie wszystkich prac związanych z realizacją zaplanowanej produkcji zgodnie z wymogami agrotechniki i zootechniki oraz z zachowaniem terminowości transportu produktów [8],

Wszystkie dotychczasowe rozważania mają jedynie sens wtedy, gdy występuje brak siły roboczej. Najważniejszym bowiem zagadnieniem są ceny czynników produkcji. Bez nich niemożliwe jest prowadzenie rachunku optymalizacji ekonomicznej technik wytwórczych. Kategoria płacy roboczej nie funkcjonuje w gospodarstwach indywidualnych. Dopiero w momencie maksymalnego wykorzystania zasobów pracy (w praktyce dotyczy to tylko jednego lub dwóch okresów agrotechnicznych) można w rachunku ekonomicznym rozważać wynagrodzenie za wydatkowane jednostki pracy żywej w postaci kosztu najmu siły roboczej lub w przypadku posługiwania się techniką programowania liniowego w postaci tzw. „ceny dualnej”. Cena dualna wskazuje w rozwiązaniu postoptymaliza- cyjnym na to, ile by zyskano na maksymalizowanej funkcji celu (łącznym dochodzie bezpośrednim z produkcji), jeśli można byłoby wprowadzić w danym okresie szczytowym dodatkowo 1 roboczogodzinę (1 roboczodzień itd.).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>