Budownictwo mieszkaniowe a bezrobocie – dalszy opis

Lokalna weryfikacja tezy o budownictwie mieszkaniowym jako czynniku zmniejszającym liczbę bezrobotnych jest konieczna również dlatego, że w Polsce są przykłady miast, w których rozwój budownictwa mieszkaniowego zwiększył liczbę bezrobotnych (np. w Łomży).

Było to w tych miastach średniej wielkości, w których w latach siedemdziesiątych zaprogramowano intensywny rozwój i duży przyrost miejsc pracy. Rozwój rozpoczęto od wybudowania tzw. fabryki domów (60 tys. izb rocznie). Wytwórnie te zaczęły realizować budynki mieszkalne w okresie, gdy ogólny kryzys gospodarczy wykluczył zamierzoną industrializację tych miast.

Do nowych domów (głównie spółdzielczych) wprowadzały się na ogół młode rodziny z pobliskich wsi i małych miast, licząc na zatrudnienie w planowanych fabrykach. Rychło okazało się, że tych nowych miejsc pracy nie będzie i młodzi stali się bezrobotni. A wytwórnie domów nadal produkowały elementy budowlane, dając zatrudnienie 300-500 osobom i kolejne mieszkania dla migrantów.

Gdy zaprzestano subwencjonować spółdzielcze budownictwo, wiele nowych mieszkań w tych miastach nie znalazło chętnych do ich zasiedlenia. Dopiero po kilku latach fabryki domów dostosowały swą produkcję do realnego popytu. W miastach tych jest dużo bezrobotnych zajmujących stosunkowo drogie spółdzielcze mieszkania, na użytkowanie których z gminy dostają dodatki mieszkaniowe.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>