Model analizy podaży pracy

Podejście społeczne do analizy funkcjonowania potencjału pracy w ogóle, a w przypadku Polski w szczególności, wskazuje na potrzebę badan podaży pracy w sposób niekonwencjonalny. Dociekania z tego zakresu powinny tworzyć podstawy dla polityki zatrudnienia i polityki społecznej do zintegrowanej oceny funkcjonowania potencjału pracy na rynku formalnym i nieformalnym. Niezaprzeczalny jest przemienny wpływ obu rynków na siebie. Poniżej formułujemy model analizy podaży pracy dostosowany do zintegrowanego podejścia w gospodarowaniu zasobami pracy:

– Zp = [L,s – (Lu + Ln)] = [(Pf + Pr ) + (Pi +Pg)]

– Zp – globalne zasoby pracy – podaż pracy:

– L]S – ludność w wieku 15 lat i więcej:

– Lu – młodzież ucząca się w szkołach dziennych:

– Ln – ludność trwale niezdolna do pracy ze względu na wiek, inwalidztwo i choroby:

– Pf – ludność pracująca w firmach funkcjonujących na rynku formalnym, otrzymująca wynagrodzenie za pracę:

– Pr – ludność pracująca na rachunek własny, uzyskująca dochód z tytułu prowadzenia działalności na rynku formalnym:

– Pi – ludność pracująca na zlecenie państwa lub osób fizycznych (roboty publiczne, wychowanie dzieci), otrzymująca subwencje i oczekująca zatrudnienia w gospodarce formalnej:

– Pg – osoby prowadzące gospodarstwa domowe lub wychowujące własne dzieci, otrzymujące subwencje bądź uczestniczące w podziale dochodów członków gospodarstwa domowego pracujących poza gospodarstwem domowym i osoby (emeryci) pomagające w tych czynnościach, posiadające dochody ze źródeł emerytalnych.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>