MOŻLIWOŚCI OPTYMALIZACJI CZASU PRACY W ROLNICTWIE CZ. II

Dlatego też w opracowywanych dotąd optymalnych planach produkcji praca występuje jako jedno z równorzędnych ograniczeń, tzn. posiadających taką samą rangę jak pozostałe czynniki (słoma, obornik, pasze, stanowiska inwentarskie itd.), wyrażając wyłącznie funkcję wykonawczą. Zabezpiecza się więc tylko techniczne wykonanie poszczególnych prac i to w sposób zagregowany na jednostkę danej działalności, np. ile potrzeba roboczogodzin na cały proces technologiczny uprawy 1 ha żyta od siewu do zbioru ziarna.

Należy więc podkreślić, że dotychczas nie istnieją w praktyce metody pozwalające w procesie planowania określić wpływ umiejętności kierowniczych na uzyskiwanie ekonomicznego kryterium celu. Umiejętności te jedynie możemy ocenić po uzyskaniu rezultatów działalności gospodarczej, a więc w sposób wtórny. Istnieją natomiast mniej lub bardziej doskonałe techniki, pozwalające na analizowanie zagadnień pracy wykonawczej w toku optymalizacji produkcji lub dochodu w gospodarstwie rolniczym. W związku z tym dalsze rozważania będą dotyczyły tylko tego rodzaju prac.

Optymalizacja czasu pracy wykonawczej w gospodarstwie rolniczym nierozerwalnie musi być związana ze szczególnym charakterem procesów produkcji w rolnictwie, przejawiającym się między innymi sukcesywnością wykonywania poszczególnych prac w danym cyklu produkcyjnym i nieprzesuwalnością ich w czasie. Skutkiem tego jest nierównomierne zapotrzebowanie na pracę w różnych porach roku, sezonach czy też innych okresach. Konsekwencją jest pojawienie się tzw. punktów krytycznych, zwanych inaczej okresami szczytowymi spiętrzenia prac.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>