MOŻLIWOŚCI OPTYMALIZACJI CZASU PRACY W ROLNICTWIE

Wśród zasad warunkujących prawidłowe wykorzystanie metod optymalizacyjnych do opracowywania planów w rolnictwie wymienia się między innymi oparcie planu na właściwie wybranych parametrach, ponieważ plan oparty na niepewnych parametrach jest planem nierealnym, nie zasługującym na zaufanie, W praktyce jednak rachunkowość rolna zarówno gospodarstw państwowych, jak i prywatnych nie była dostosowana do potrzeb programowania optymalizacyjnego. Powodowało to w dużej mierze konieczność posługiwania się różnego rodzaju szacunkami lub normatywami, które niejednokrotnie były opracowywane dla zupełnie innych celów i zupełnie innych warunków. W konsekwencji dawało to wyniki, które kłóciły się z istniejącą rzeczywistością w konkretnym gospodarstwie. Szczególnie dotyczy to organizacji czasu pracy w gospodarstwie.

Praca jest jednym z ważniejszych czynników biorących udział w procesie produkcji. Znaczenie pracy żywej wynika przede wszystkim z tego, iż w wytwarzaniu wartości użytkowych czynnik ten spełnia nie tylko funkcję wykonawczą ale również organizatorską. Bez niego bowiem nie można w sposób racjonalny wykorzystać pozostałych czynników, biorących udział w procesie produkcji. Można wręcz powiedzieć, że wbrew innym oczekiwaniom rola człowieka pod wpływem mechanizacji rośnie. Z czasem zmienia się tylko jego funkcja, ponieważ coraz rzadziej wykorzystuje on energię swych mięśni do wykonywania różnych prac polowych, a w coraz większym stopniu staje się operatorem maszyn i organizatorem prac. Duży wpływ na produkcję rolniczą wywiera więc osoba gospodarującego, jego kwalifikacje, stan zdrowia, wiek itp. Z wymienionych czynników jedynie przy ustalaniu wieku nie natrafiamy na trudności. Natomiast poziom kwalifikacji, predyspozycji zawodowych, stanu zdrowia należy do zagadnień jakościowych, trudno mierzalnych. Podstawowym zaś wymogiem posługiwania się metodami rachunku ekonomicznego jest to, że wszystko musimy sprowadzić do zależności ilościowych. Wszelkie jednak dotychczasowe próby pomiaru zdolności fizycznych i duchowych człowieka w postaci „wag”, wyrażonych w sposób liczbowy, nie przyniosły pożądanych rezultatów. Nie wystarczy na przykład uzależnić kwalifikacje od formalnego poziomu wykształcenia. Należy jeszcze udowodnić jego wpływ na uzyskiwane rezultaty w relacji do pozostałych czynników.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>