Podjęcie złożonego procesu transformacji systemowe

Prawdopodobnie mieszkańcy Europy Zachodniej powinni pogodzić się z faktem, iż w przyszłości coraz więcej czasu i pieniędzy trzeba będzie poświęcić na stałe uzupełnianie wiedzy. Środkiem mobilizującym powinno być utrzymanie znacznej różnicy między płacą minimalną a zasiłkiem dla bezrobotnych.

Na tle powyżej zarysowanych problemów rynku pracy w krajach Unii Europejskiej wydaje się potrzebne przedstawienie cech polskiego rynku pracy w takich podstawowych przekrojach, jak:

– liczba bezrobotnych i stopa bezrobocia:

– zatrudnienie według poziomu wykształcenia:

– zatrudnienie według rodzajów działalności.

W pierwszym przypadku można mówić o wyraźnie pozytywnej tendencji oznaczającej dość szybki spadek poziomu stopy bezrobocia. Podjęcie złożonego procesu transformacji systemowej musiało „zaowocować” gwałtownym wzrostem liczby bezrobotnych (tabela I). Skala zmian w poziomie bezrobocia w latach 1989-1993 jest szokująca nie tylko w sensie statystycznym, ale przed wszystkim społecznym i politycznym. Po osiągnięciu swego negatywnego szczytu w 1993 roku liczba bezrobotnych i stopa bezrobocia najpierw ustabilizowały się, by w kolejnych latach w sposób wyraźny się obniżyć. W roku 1993 stopa bezrobocia w Polsce wynosiła 16,4%, a w roku 1997 została zredukowana do poziomu 10,5%, co oznaczało jej względne obniżenie o około 36%. Prognozy na rok bieżący i kolejne lata są raczej optymistyczne, choć niekiedy rozbieżne. I tak według Deutsche Bank bieżąca stopa bezrobocia oceniana jest na 10,9%, grupa profesora Welfego szacuje ją na 10,3%, a INNGR na 9,5%. Skrajne oceny (rozpiętość 1,4 punktu proc.) różnią się od siebie o około 15%. co jest godne odnotowania.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>