Ustawa o zakładowym prawie pracy

Ustawa zbiorowa dotycząca negocjacji zapewnia, że uprawnienia do zbiorowo uzgodnionych warunków zatrudnienia, np. uzgodnionych zbiorowo stawek wynagrodzenia, istnieją wyłącznie wówczas, jeśli zostaną spełnione poniższe kryteria:

> jeżeli zarówno pracodawca jak i zatrudniony są członkami organizacji (organizacji pracodawców, związków zawodowych), która zawarła umowę zbiorową (gdzie zatrudniający sam nie jest stroną umowy w ramach tzw. umowy zbiorowej zakładu pracy) lub

> jeżeli umowę zbiorową określono jako ogólnie wiążącą pod warunkiem, że odnośny stosunek pracy znajduje się w zakresie tej umowy zbiorowej, poza tym zastosowanie zbiorowo uzgodnionych postanowień może zostać uzgodnione przez pracodawcę i zatrudnionego na podstawie indywidualnej umowy. Ma to również zastosowanie wtedy, jeżeli zwykłą praktyką przedsiębiorstwa jest stosowanie postanowień umowy zbiorowej.

Ustawa o zakładowym prawie pracy reguluje stosunki między zatrudnionymi a pracodawcą na poziomie zakładu pracy. Powyższa ustawa ma na celu umożliwienie pracodawcy i radzie zakładowej współpracy ze związkami zawodowymi i organizacjami pracodawców które są reprezentowane w zakładzie. Rada zakładowa wybierana jest przez zatrudnionych i głównym jej zadaniem jest zapewnienie, wprowadzanie w życie i kontrola przepisów prawa, zarządzeń, przepisów dotyczących wypadków przy pracy, umów zbiorowych i umów zakładowych stosowanych wobec zatrudnionych. Rada zakładowa dysponuje również specjalnymi prawami co do uczestnictwa w sprawie głosu w kwestiach socjalnych, kadrowych i ekonomicznych. Zależnie od ich zasięgu prawa te dzielą się na: prawo do współdecydowania i prawo do konsultacji i informacji. Najsilniejszą formą uczestnictwa jest współdecydowanie. W sprawach, w których rada zakładowa ma prawo współdecydowania pracodawca może wyłącznie podejmować decyzje i działać za zgodą rady zakładowej, Jeżeli rada zakładowa nie wyrazi zgody decyzje podejmuje tzw. rada rozjemcza, w skład której wchodzi równa liczba przedstawicieli wyznaczonych przez radę zakładową i pracodawcę oraz neutralny przewodniczący. Jeśli Rada Zakładowa posiada jedynie prawo do informacji lub konsultacji pracodawca jest zobowiązany do poinformowania Rady Zakładowej o tych kwestiach celem zasięgnięcia opinii.

Prawo pracy w szczególny sposób ochrania zatrudnionego. Niemniej jednak zawiera w sobie szereg obowiązków. Podstawowy obowiązek wynikający z indywidualnego prawa pracy to obowiązek wykonywania pewnej pracy. Z drugiej strony pracodawca jest zobowiązany do zapłaty w zamian za wykonywaną pracę odpowiedniego wynagrodzenia. Oprócz tych dwóch głównych obowiązków z umowy o pracę mogą wynikać inne, dla obu stron rządzące warunkami zatrudnienia jako całością. Odnośnie jakichkolwiek form rozwiązania stosunku pracy pracownik jest również zobowiązany do przestrzegania pewnych okresów wypowiedzenia. Określony prawem podstawowy okres wypowiedzenia wynosi cztery tygodnie do piętnastego dnia lub do końca miesiąca kalendarzowego. Dłuższy lub krótszy okres wypowiedzenia może zostać uregulowany przez umowę zbiorową. Strony umowy o pracę mogą oprócz zastosowania zbiorowo ustalonego okresu wypowiedzenia uzgodnić jedynie dłuższy okres wypowiedzenia (ale nie może on być dłuższy dla zatrudnionego niż dla pracodawcy) [2],

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>